Christine deur Bartho Smit is ’n baanbrekersdrama in die Afrikaanse toneelgeskiedenis. Die stuk is oorspronklik in opdrag van die Kaaplandse Raad vir die Uitvoerende Kunste voltooi en is aanvaar as die inheemse openingsstuk vir die Nico Malan-teater in Kaapstad. Alhoewel dit vir dié belangrike geleentheid beplan was, is dit later afgelas weens sensuur. Die drama sou op 16 Junie 1971 opgevoer word onder regie van die skrywer self, met sy vrou, Kita Redelinghuys, in die titelrol. Dit is egter eers in Transvaal opgevoer, nadat sekere woorde en tonele “gesuiwer” is deur die destydse administrateur.

Die stuk het internasionale aandag gekry deur verskeie vertalings: Tine Balder het dit in Vlaams vertaal, Edgar Sievers in Duits, en Pieter Venter in Engels. Hierdie vertalings het die relevansie en krag van die teks verder beklemtoon, wat die universele temas en Smit se vernuwende bydrae tot Afrikaanse drama beklemtoon.

Christine is ’n belangrike werk vir almal wat belangstel in Suid-Afrikaanse teatergeskiedenis, literêre sensuur, en die ontwikkeling van Afrikaanse toneel as kunsvorm.

Christine is voltooi in opdrag van die Kaaplandse Raad vir die Uitvoerende Kunste en aanvaar as inheemse openingstuk vir die Nico Malan-teater, Kaapstad maar is later vir dié geleentheid afgelas. Dit sou op 16 Junie 1971 onder regie van die skrywer geopen het en die rolverdeling sou soos volg gewees het:

Paul Harmse – Pieter Geldenhuys

Christine – Kita Redelinghuys

Die meisie – Trudi du Plessis

Die man – Pieter Joubert